Louppy

Het bos van Louppy en van het kasteel, reikt vanaf onze gîte tot Mouzay en dat is toch zo een kleine 15 kilometer. Doortrokken van grindwegen, gigantische bomen, enkele bronnen, flinke hellingen, soms een jagershut. Het best vergelijkbaar is het bos met het Zoniënwoud ten zuiden van Brussel. De boswachters vragen om de paden niet te verlaten, om het wild niet te storen maar ook om niet te verdwalen.

Zo is er het verhaal dat ik me heb laten vertellen van ene monsieur Bif. Deze meneer woonde tot de jaren '60 in onze gîte, dat toen nog een keuterboerderijtje was. Op een goeie dag was hij in het bos hout aan het kappen op een plaats die hij niet echt kende. Bij de terugkeer naar huis vergist hij zich van pad (hij was te voet) en raakt verdwaald. Zijn vrouw, die zat te wachten met het eten, werd ongerust en liep naar de burgemeester, DE man die hier alles regelt. Deze ook niet zo zeker van de zaak liet in alle gemeenten die het bos omringden de klokken luiden in de hoop dat de verdwaalde man op het geluid zou afgaan. Ondertussen was het al donker geworden, maar nog steeds geen Bif te zien..... Natuurlijk is er in het bos geen enkele mogelijkheid om iemand in de nacht te gaan zoeken. 's Anderendaags 's morgens komt de man plots terug te voorschijn. Hij had heel de nacht gestapt op het geluid van de klokken af en toen het licht werd, kwam hij uit in Lion devant Dun, een buurgemeente aan de andere kant van het bos. Hij was te bang geweest om in het bos te slapen en was geen jachthut tegen gekomen.

Verder is tijdens het jachtseizoen het bos maar gedeeltelijk toegankelijk, er zitten heel veel everzwijnen en herten. Vooral de everzwijnenjacht is volgens de boswachter heel belangrijk voor het behoud en onderhoud van het bos. Teveel everzwijnen geeft een teveel aan opwoelen van de grond waardoor jonge boompjes geen overlevingskans hebben, wat het bos serieus zou beschadigen.

Een tweede manier van onderhoud gebeurt door de inwoners van Louppy zelf. Hier stoken heel wat mensen op hout, en de Franse staat moedigt dit nog aan door premies te geven als je stookt met "hernieuwbare" energie. De gemeente verhuurt percelen bos aan inwoners om op dit perceel hout te winnen op vooraf aangeduide bomen, zieke bomen, misvormde bomen, dikke afgebroken takken, gevaarlijke bomen scheef enz... de opbrengst van dit hout wordt gestapeld op houtmijten met een dikte van 1 meter, de lengte van de stukken hout, daarna komt iemand van de gemeente opmeten en wordt een prijs aangerekend door de gemeente per stere.
Sommige percelen met grote mooie bomen worden volledig kaal gehakt door bosbouwers en terug aangeplant. Het viel me op dat nogal dikwijls dezelfde bomen aangeplant worden, frene of els zoals ze bij ons zeggen. Die nieuwe aanplant is natuurlijk wel goed maar al dezelfde bomen is wel jammer. Dit zou zijn omdat deze soort de snelste en de grootste opbrengst geef, zo zie je maar weer dat zelfs het grote bos geboetseerd wordt naar ons economisch model; als de aandelen op de beurs maar stijgen, meer moet dat niet zijn.